Bakerpraatjes

, 1.196 keer bekeken
Toen ik zwanger was van mijn eerste kindje, las en hoorde ik er over: nesteldrang. Ik moest erom lachen en zag mij echt niet met een bolle buik over de vloer kruipen om het onderste aanrechtkastje schoon te maken of om het koperwerk opeens te gaan poetsen. Het leek me zo'n bakerpraatje dat gewoon verzonnen was. Goed, dat had ik in eerste instantie ook gedacht van het "fabeltje" over het opeens zin hebben in allerlei vreemde etenswaren. Nee, gelukkig, ik heb nooit haring met slagroom gegeten maar wel sloten melk gedronken, iets wat ik normaal niet lekker vind. Maar dat van dat poetsen…... Nee, dat vond ik onzin.

Toen mijn oudste dochter geboren werd en we thuis kwamen uit het ziekenhuis, was ik toch wel blij dat alles opgeruimd en schoon was. Ik wilde immers geen slechte indruk maken bij de kraamverzorgster en al het kraambezoek dat kwam. Ja, het was er toch onbewust ingeslopen, dat ramen wassen met een buik van 39 weken en de bovenkant van de keukenkastjes schoonmaken. Maar, ach, dat was ik toch al weken van tevoren van plan dus dat het er van gekomen was. Het was dus puur toeval en had niets met die schoonmaakwoede te maken.

Inmiddels ben ik 6 kinderen rijk en ik ben er achtergekomen dat die nesteldrang echt bestaat, en dat het niet zonder reden is.
Ja, probeer maar eens aan ramen wassen toe te komen met al die kroost om je heen. Ik mag blij zijn als ik me 's ochtends door de rommel in de woonkamer heen heb kunnen worstelen voordat de kinderen tussen de middag komen eten! Dat de was schoon in de kast ligt zodat ze niet zonder sokken zitten en dat ik een warme maaltijd op tafel krijg. Oh, wat ben ik blij dat er iets in een zwanger hoofd zit dat opeens die schoonmaakwoede naar boven brengt, want dat heb ik nu toch niet meer. Ik zou wel willen maar ergens ook weer niet, want het is toch ook veel leuker om met je kleintje te spelen dan om te gaan schrobben? En het is toch ook veel leuker om met de kroost erop uit te trekken, dan dat je opeens zo nodig die keukenkastjes moet schoonmaken met een tandenborstel want "Oh, jee, in de hoekjes moet het ook schoon zijn."
En wat dat eten betreft... Ook dat moet ik beamen. Dat bestaat in mijn ogen ook. Ik heb me misselijk gegeten aan de stroopwafels toen ik zwanger was van Nick, terwijl ik voorheen die dingen absoluut niet door mijn keel kreeg. En bij de laatste 2 heb ik haast vrachtwagens vol met kaasjes gegeten (ja, die met die lachende koe), terwijl ik ze daarvoor mooi liet liggen in het koelvak van de supermarkt. Hormonen doen de meest vreemde dingen met een mens, je ziet het.

En zo zijn er nog wel meer van die praatjes…... Ik kan ze niet allemaal bevestigen...… Of je echt aan de snelheid van het hartje kunt horen of het een meisje of jongen wordt, moet ik ontkennen en ook de vorm van de buik, rond voor een meisje en naar voren dragen voor een jongen -of was het nu andersom?-, daar ben ik het niet mee eens. En dat er met volle maan meer kindjes geboren worden…... Bij mij was er nooit een maan te zien maar ik had daar ook geen tijd voor om op te letten en ja, 3 kinderen zijn overdag geboren dus dan is het moeilijk maan kijken…...
Maar toch…... Ik denk toch wel dat er praatjes zijn die een bron van waarheid bevatten. En ook al zou het echt allemaal niet waar zijn…... Wat is er nou leuker dan als je zwanger bent te luisteren naar al die "fabeltjes" waar je dan eens hartelijk om kunt gaan lachen. Om vervolgens toch nog even vlug de badkamervloer te schrobben (terwijl je dat die ochtend al gedaan hebt), de zolder op te ruimen, nog een paar plankjes aan de muur wilt hebben en toch nog een keer de commode gaat reorganiseren terwijl je tussendoor een pot augurken, een zure haring, een zak dropjes en een reep chocolade naar binnen werkt…...
Maar die bakerpraatjes...… Nee, die zijn aan jou niet besteedt!

Groetjes van Anja
Mama van de Timmersbende:
Mandy (12), Kimberly (10), Michelle (6), Nick (4), Colin (2) en David (0)

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld