De Flopvader: Wanneer grote zus de baby overklast

, 544 keer bekeken

Na een goede twee maand trotse vader te zijn van 3 mooie prinsesjes, maak ik opnieuw de balans op. We zijn ondertussen de drukke eindejaarsperiode voorbij en kijken terug op een jaar vol… zwanger zijn. Naar het einde van het zwangere jaar toe verwelkomden we ons 3e meisje.

Dus, is het nu véél drukker met een derde kind erbij in huis? Ik geef mezelf nog enkele maanden vooraleer ik hier echt duidelijk op kan gaan antwoorden. Een baby in huis heeft zo zijn impact, dat vertelde ik eerder al. Wat ik wel nog met zekerheid kan zeggen is dat het niet eenvoudig is drie kinderen op de achterbank vast te klikken. Het vergt enige flexibiliteit, fitheid en vooral geduld. Het in en uitstap- proces is dus met 1/3 moeilijker geworden. Maar als ik dan op zoek moet naar grote verschillen qua drukte vind ik niet meteen iets terug.

Wat ik spijtig genoeg wel kan vertellen, is dat we de handen vol hebben/hadden met ons tweede meisje. Het is voor haar een bewogen jaar geweest. Weggaan uit de crèche, starten op school, zindelijk worden, grote zus worden… Alle begrip voor het feit dat deze jongedame het op sommige momenten moeilijk heeft. Ze is ook volledig gestopt met slapen overdag en blijft vroeger dan vroeg opstaan. Dat helpt dus niet.

Grote zus/broer worden is voor een ‘middelste’ kind niet eenvoudig, dat kan ik nu wel bevestigen. Ons oudste meisje is ondertussen bijna 7j, héél zelfstandig, lief en begripvol voor de nieuwe situatie thuis. Ons peutertje (nummer 2) zit nog in haar -ik-ben-een-koppig-ding- fase en dat leidt af en toe tot stressvolle momenten. Ja, ze zou zelfs al eens haar ‘duiveltjes’ durven richten op haar babyzusje…
Dat leidt dan weer tot minder vertrouwen van mama & papa. We zien haar OOK graag, dat moet ze gewoon gaan begrijpen.


Ze was goed gestart op school, alles liep vlot. Tot ze plots opnieuw in haar broek begon te plassen. Ons tweede meisje was supersnel zindelijk en deed het hierin véél beter dan ons oudste. Groot was dan ook de teleurstelling wanneer we van de juf te horen kregen dat er ‘ongelukjes’ gebeurden op school. Maar alle begrip, het kind heeft het niet makkelijk thuis. We startten terug met de beloningen (stempels) en aanmoedigingen thuis en voorlopig is ‘deze fase’ weer voorbij.

Aan kussen en knuffels geen tekort hier bij ons thuis, zowel voor de jongste, de oudste, en natuurlijk ook voor ons middel… midden… Tjah, hoe zeg je dat nu eigenlijk?

Tot volgende maand!
Voor de mensen die me nog niet kennen:
http://deflopvader.be/hallo-ik-ben-de-flopvader/

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld