Donderdag 7 september

, 1.101 keer bekeken
Ik kan best begrijpen dat ons dagboek een beeld zou kunnen schetsen van "Niet panikeren, het zal wel allemaal lukken." Uit de reacties van één van de lezers van ons dagboek konden we opmaken dat dit beeld haar ergerde en boos maakte.

Niets is minder waar. Wat ons betreft ondergaan we op dit ogenblik een eerste IVF-poging en de kans is vrij groot dat er nog pogingen gaan volgen.
Vermits het onze eerste poging is kunnen we voor ons dagboek enkel vertrekken van de beleving die we hebben op dit moment. De toekomst zal moeten uitwijzen of wij het gaan halen na meerdere pogingen. Ik bid op m'n blote knietjes dat we tot de gelukkigen mogen behoren.

De lezer in kwestie heeft gelijk als ze zegt dat er rond IVF nog steeds een taboesfeer heerst.
Als IVF'er heb je inderdaad te kampen met banaliserende en soms ergerlijke reacties. Alleen zijn wat ons betreft die reacties zeldzaam gebleken tot nu toe. Daar tegenover zijn er ook heel wat mensen die ons oprecht een hart onder de riem willen steken en dat zorgt er echt voor dat je door wil zetten.

Om heel even terug te komen naar het verloop van onze behandeling zijn we nu zover dat morgenvroeg de 4de bloedprik op de agenda staat van fase 1. Morgenavond moet ik dan om 7 uur in centrum staan voor een volgende echo. Morgenavond zal ik definitief weten of fase 2 begonnen kan worden. Duimen dus.

Bo

Alles gaat inderdaad nogal goed. Kunnen wij weinig aan doen, dacht ik zo....

Sander

Vorige Volgende




Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld