Mei 2004

, 1.413 keer bekeken
Zondag 2 mei 2004 ( 35 weken zwanger)

Vandaag ben ik jarig! Het is een supergezellige dag. Maar 's avonds krijg ik weer last van weeën, ondanks de weeënremmende pillen. Dus gaan we terug, richting afdeling verloskunde.
De vroedvrouw controleert alles. De weeën zijn er inderdaad terug maar de ontsluiting is slechts enkele millimeters. Niets dus…...
Eigenlijk wel jammer, want ik was graag op mijn verjaardag bevallen. Maar hoe langer ons spruitje bij de mama blijft, des te beter natuurlijk.


Donderdag 6 mei 2004 ( 36 weken zwanger)

Ik kan het niet meer aan. Al weken heb ik hevige weeën, zowel overdag als 's nachts. Ik slaap niet meer en kan nog nauwelijks zitten of liggen. Ik ben kapot. Via via hoor ik dat "Ricinusolie" kan helpen.

9Maand-verklaring: Ricinusolie (ook vaak bekend als wonderolie) werd vroeger gebruikt als laxeermiddel.
Tot de bijwerkingen behoren buikkrampen, misselijkheid en overgeven. Dat is ook de reden dat ricinusolie niet mag worden gebruikt tijdens de zwangerschap: het kan hierdoor namelijk weeën veroorzaken.

Ik denk er eerst goed over na maar wanneer ik die siroop eenmaal in mijn handen heb, kriebelt het al. Ik neem een glas vers fruitsap en roer er een lepel van die olie door. Ik drink het in 1 keer leeg. Nu maar afwachten...


Samen met mijn man kijk ik nog wat TV. Omdat mijn man morgen vroeg moet opstaan om te gaan werken, besluit hij rond 22 uur om naar bed te gaan. Ik blijf nog wat in de zetel zitten, met de laptop op schoot en surf nog even rond.
Rond 22 uur 30 krijg ik wat lichte krampjes. Ik sla niet meteen in paniek omdat ik al zoveel keren krampen heb gehad. Dus durf ik rustig verder.
Rond 23 uur besluit ik toch om een beetje te gaan rusten. We babbelen nog wat in ons bedje, knuffelen en van het een komt het ander, hé wink.gif
Rond half 1 proberen we wat te slapen maar eens mijn ventje goed slaapt, maak ik hem terug wakker.
"Het is begonnen" zeg ik. "Wat is begonnen", vraagt hij: "Schat, rust maar een beetje, het zal wel overgaan."
Waarop ik luid antwoord: "Uw zoon komt eraan!"
Opeens wordt hij goed wakker en belt mijn ma om op de andere kinderen te komen babysitten.
Om 1 uur 30 vertrekken we naar de verlosafdeling.

Aangekomen in de arbeidskamer blijk ik al 4 cm ontsluiting te hebben. Raar, want veel pijn heb ik nog niet gehad.
Om 4 uur 15 is de pijn er echt wel, maar nog draagbaar en ik heb al 6 cm ontsluiting. Om 4 uur 30 krijgt papa de kans om de verloskamer al eens te bezoeken. En om 5 uur vallen de weeën plots stil en ze besluiten ze terug op te wekken. Eerst breken ze de vliezen, maar ook dan worden de weeën niet heviger. Dan besluit de vroedvrouw een weeënopwekkend middel te geven en meteen ook een epidurale verdoving want ik zou plots wel heel veel pijn kunnen krijgen doordat ze zowel de vliezen braken als "weeënopwekkers" gaven. Zo gezegd, zo gedaan. Ik krijg de verdoving om 5 uur 30.
Om 5 uur 45 is er 7cm ontsluiting en om 6 uur 30 al 8cm.


7 Mei 2004: 7 uur 45

Ik rust nog eventjes uit tot ik plots heel erge persdrang krijg. Dan gaat alles heel vlug.
Ik word om 7 uur 48 op de verlostafel gelegd. Het hoofdje is al zichtbaar. Om 7 uur 50 mag ik pas beginnen persen. Eén maal persen…...
Bij de tweede keer wordt onze zoon geboren!

THYBE


Geboren op 7 Mei 2004 (4 weken te vroeg)
- Gewicht: 3,330 Kg
- Lengte: 50 cm


Vorige

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld