Oktober 2003 t.e.m. april 2004

, 1.732 keer bekeken
Dinsdag 7 oktober 2003 ( 6 weken zwanger)

Mijn eerste afspraak bij de gynaecoloog. Inwendig krijg ik een eerste echo: spannend!
We zien een vruchtzakje in de vorm van een apenootje, met daarin een piepklein stipje.
Bewegingen zien we nog niet, maar als we goed kijken zien we 2 stipjes pinken.
"Waarschijnlijk het hartje", zegt de dokter: "Maar dat kunnen we nog niet horen."
Joepie! We krijgen een kindje!




Donderdag 30 oktober 2003 ( 9 weken zwanger)

Terug naar de dokter.
Alles lijkt prima in orde met een kindje. We krijgen nu ook het hartje te horen. Het is echt een heel ontroerend moment wanneer we die hartslag van ons wondertje kunnen horen. Deze keer kunnen we ook zien hoe beweeglijk het is.
Van hoofd tot stuit is het 29,6 mm groot.




Donderdag 20 november 2003 ( 12 weken zwanger)

De nekplooimeting blijkt in orde te zijn. Het baby'tje is nu van hoofd tot stuit 68,5mm groot. Een minimensje met bijna alles erop en eraan.




Maandag 22 december 2003 ( 17 weken zwanger)

Terug op controle en alles ziet er prima uit!
Handjes en voetjes zijn heel goed zichtbaar. Schattig om te zien.
Het stampt er ook op los. Om te kijken hoe groot het is gaat niet. Ons kleintje wil geen seconde stil liggen en zo kan hij niet meten.
Wat we wel kunnen zien is zijn stuitje… En het geslacht!
We krijgen een JONGEN!




Donderdag 5 februari 2004 ( 23 weken zwanger)

De eerste echo in het nieuwe jaar.
Onze jongen doet het verder prima. Hij zuigt op zijn duimpje.




Vrijdag 20 februari 2004 ( 25 weken zwanger)

Vandaag nam mijn man een dagje verlof om samen naar het VUB in Jette te gaan voor een 3D Echo. Heel sjiek om het te zien.
We hebben lang moeten wachten maar het was echt het wachten waard!
We zien onze kleine jongen helemaal en we zijn allebei op slag verliefd op ons klein ventje. Een mooi rond gezichtje, prachtige handjes en voetjes. Echt heel wonderbaarlijk.
Na het onderzoek gaan we nog even naar Mechelen, waar de familie van mijn man woont. We gaan ook nog iets eten en kunnen alleen maar praten over de baby. En we kijken voortdurend naar de echo's die we meekregen.


Woensdag 1 april 2004 ( 31 weken zwanger)

De baby weegt nu rond de 2,400 kg. Morgen moet ik een dagje naar het ziekenhuis om een dagcurve op te laten maken voor zwangerschapsdiabetes en om eens aan de monitor te liggen.

Mijn suiker blijkt dus heel slecht te zijn en volgens de monitor blijk ik weeën te hebben. Ik moet in het ziekenhuis blijven.
Daar worden nog allerlei testen gedaan. Ik krijg een baxter met weeënremmers, die heel hoog moet worden gezet om de weeën af te remmen. Ik kan het niet houden van de hartkloppingen. Ik kan niet meer slapen van de koppijn. Ik voel me ellendig…
Ik krijg ook twee spuiten om de longrijpheid van de baby te versnellen. Zo krijgt hij meer kansen na de geboorte.
Na een bloedonderzoek blijk ik ook nog eens een groot tekort aan rode bloedcellen te hebben en ik krijg dan ook een bloedtransfusie.
Mijn suiker moet constant in de gaten gehouden worde. Ik krijg een diëtiste op bezoek die mijn dieet samenstelt.
Wanneer ik mijn bloedsuikerwaarde te hoog is, geven de verpleegsters me insuline. Soms lig ik te baden in het zweet… Maar wanneer ze een spuit geven, is het op slag beter.

Na 10 dagen ziet de gynaecoloog dat ik, door al die ellende, depressief aan het worden ben. Hij laat me verplaatsen van de verlosafdeling naar de kraamafdeling, waar ik dan nog een 2 dagen moet blijven.
Mijn baxter mag verwijderd worden en ik krijg nu pilletjes die ik om de 2 uur in moet nemen.
Alles verloopt naar wens en op 11 april mag ik eindelijk naar huis…... Om te rusten!


Maandag 19 april 2004 ( 33 weken zwanger)

Laat in de namiddag word ik redelijk ziek: erge buikpijn, diarree en hoge koorts (39°C).
De dokter komt en zijn diagnose is: een buikgriep.
Ik kan niets nemen van medicatie, alleen een koorts- en pijnstiller. De buikgriep moet zo overgaan. Voorlopig mag ik ook geen rauwkost meer eten, dus veel dat ik mag eten blijft er niet meer over. Want door de diabetes moet ik erg goed opletten wat ik eet en zeker dat ik niks van suiker inneem.
Bijna volledige week ben ik echt doodziek. Maar na een dag of 5 ben ik toch bijna terug op de been.

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld