September 2003

, 1.724 keer bekeken
Dinsdag 2 september 2003

Om 9 uur 15, tweede echo en bloedonderzoek. Er zijn amper 6 follikels. "Weinig", zegt de gynaecoloog. Mijn moed zakt diep weg. Gelukkig antwoordt hij al vlug: "Beter 6 goede, dan 12 van slechte kwaliteit."
Ik moet me helemaal geen zorgen maken. De afmetingen van de follikels bedragen elk ongeveer 10mm/10mm. Dus waarschijnlijk volgt volgende week de pick-up. Nu begin ik pas echt bang te worden.


Vrijdag 5 september 2003

Terug een bloedonderzoek en een echo. De follikels zijn nu 18/18mm groot, heel goed dus.
De pick-up en de TESA van mijn man wordt op maandag gepland.
Eén follikel is wel iets kleiner en zal het waarschijnlijk niet halen, dat weet ik op voorhand. Maar ja, we moeten ons nu concentreren op deze die wel goed zijn, hé.


Maandag 8 september 2003

De grote dag! Al goed dat mijn man wakker werd om 6 uur 30 of we kwamen nog te laat in het ziekenhuis. In een razendsnel tempo hebben we elk een kindje aangekleed, de boekentasjes gepakt en de sandwiches met een pot choco. En daarna zijn we vlug naar de onthaalmoeder gereden. Een dikke knuffel aan de kinderen en vliegensvlug op weg naar het ziekenhuis.
Om 7 uur 45 zijn we daar aangekomen, dus netjes op tijd.
We werden naar verdieping 7 gebracht waar we onmiddellijk een kamer toegewezen kregen. Heel nerveus wachtten we op een arts. Het duurde een eeuwigheid letterlijk en figuurlijk.
Om 10 uur 25 kwam een vroedvrouw wat uitleg geven. Een heel vriendelijke vrouw trouwens. Eerst kreeg ik twee spuitjes in mijn zitvlak: één tegen de pijn en één om wat te kalmeren. Dat was zeker nodig. Onmiddellijk daarna werd ik in een kamertje gebracht waar alles al klaarstond voor de ingreep.
Eerst werd ik helemaal ontsmet en een heel groot, groen laken bedekte mijn ganse onderlichaam. Ook konden ze mijn hartslag en de zuurstof in mijn bloed in de gaten houden via een "dopje" dat op mijn vinger werd gezet.
Ik werd lokaal verdoofd door 2 spuiten in de baarmoederhals. Dan nam de dokter een vaginale echosonde met daarop een dikke, holle naald. Daarmee prikte hij de follikels aan en zoog de eicellen op. Het deed heel veel pijn, het leek alsof of mijn buik vanbinnen uiteen werd gerukt, alsof alles binnenin aan het scheuren was. Na een half uurtje was alles gelukkig voorbij. Er werden 4 goede eicellen uitgehaald.
Eenmaal terug op mijn kamer was het de beurt aan mijn man om naar beneden te gaan voor de TESA. Een half uur later was hij al terug. De pijn was bij hem goed meegevallen, beter dan de eerste keer.
Om 17 uur vertrokken we naar huis, alle 4 de eicellen waren geïnjecteerd. Nu afwachten of de bevruchting goed is verlopen… Morgen weten we meer.


Dinsdag 9 september 2003

Eén eicel is onmiddellijk verschrompeld, één eicel heeft de zaadcel afgestoten en twee zijn er bevrucht, twee van het "Type A". Die 2 eicellen worden nog een nachtje in de incubator gehouden, zodat ze lekker warm blijven en zich kunnen delen.


Woensdag 10 september 2003

The Big Day!
Om 9 uur belde men van het UZ. Eén embryo was van Type A gebleven en 4-cellig. Echt een embryo van heel goede kwaliteit. Om 11 uur moest ik aanwezig zijn voor de transfer.
Ik sloeg in paniek in de auto toen ik verkeerd reed en dan kreeg ik er nog een zwaar onweer bovenop. Iets later dan voorzien kwam ik aan in Brugge.
Maar eenmaal daar ging alles in supervlot tempo. In nog geen 15 minuten tijd had ik een slaapkleedje aan, lag ik op bed en werd ik al naar het verloskwartier gevoerd voor de transfer. Alles verliep verder wel heel ontspannen en in een leuke sfeer. En 5 minuten later lag ik al terug op mijn bed. Ik werd terug naar de kamer gevoerd om daar te genieten van 4 uren rust… Das was nog het zwaarst van al…... Daar zo stilliggen.
Om 17 uur was ik al terug op weg naar huis… En, ja, hoor… Er was file!
En nu weer afwachten…


Donderdag 11 september 2003

Omdat de gynaecoloog me aangeraden had om het vanaf nu even wat rustiger aan te doen, besloot ik om een weekje verlof te vragen.
De rest van de week had ik dus verlof en ik deed niks anders dan rusten, rusten en nog eens rusten.


Maandag 15 september 2003

Vandaag kreeg ik mijn eerste bloedafname. Heel zenuwachtig vertrok ik naar het ziekenhuis.
Pas om 16u mocht ik bellen om de resultaten…
- HCG: 12,8
- Oestradiol: 1740
- Progesteron: meer dan 60

Veel wist ik daar nog niet mee maar ik was al blij dat het geen 0 was.


Maandag 22 september 2003

Mijn tweede bloedafname en weer was ik heel zenuwachtig. De laatste dagen ben ik ook wat misselijk geweest en ik moest constant naar het toilet, wel 12 keer per nacht.
Na het bloed prikken, gingen we terug naar huis waar ik tot de middag als een blok in slaap viel.
Om 16u kreeg ik het volgende te horen:
- HCG: 335
- Oestradiol: 2200
- Progesteron: meer dan 60

Ik ben dus BIOLOGISCH ZWANGER! Wel werd ik meteen met mijn voetjes terug op de grond gebracht toen ze zei dat dit absoluut nog geen zekerheid gaf maar dat het wel de positieve kant uitging. De derde bloedafname volgende week moest 100% zekerheid brengen. Dus… Op naar volgende week!


Maandag 29 september 2003

Mijn derde en laatste bloedafname! Zoals elke week vertrok ik heel zenuwachtig naar het ziekenhuis. Na 10 minuutjes was alles afgelopen en weer moest wachten tot 16 uur, alleen… Zo zenuwachtig was ik in mijn leven nog nooit geweest. Ik liep van de ene kant naar de andere kant van de kamer. Ik kon niets goed doen en liet laat alles vallen. Ik zag elke minuut voorbij tikken op de klok.
Ik had vandaag een dagje verlof genomen, omdat ik bang was voor mijn reactie als bleek dat ik toch niet zwanger ben. Wanneer het 15u30 was, kon ik me niet meer bedwingen en ik belde naar het IVF centrum… Bezet!
Na een 10tal minuutjes belde ik opnieuw, met als resultaat:
- HCG: 7500
- Oestradiol: 3200
- Progesteron: meer dan 60

Ik ben dus echt ZWANGER!!!

Vorige Volgende

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld