kindje in huis nemen..dringend!!

  • kindje in huis nemen..dringend!!

    dag mama's

    delicate vraag..
    Een goeie vriend van mijn man is 3 maanden geleden papa geworden.
    hij woont samen met zijn vriendin bij zijn ouders en nog 3 broers in een sociale woning.
    Het is niet de ideale woonomstandigheden voor dat kindje..
    Die jongen werkt wel, maar het loopt echt niet goed.
    Mijn man ging deze morgen op bezoek om nog wat spulletjes te geven die we hier liggen hadden (verzorgingstafel en eetstoel)
    De mama heeft het aanvaard maar het was duidelijk dat het niet van harte was.. het was niet modern genoeg voor haar.
    toen hij binnenkwam was dat kindje hard aan het huilen en zijn mama en papa waren ruzie aan het maken over wie zijn (vuile) pamper moest verversen..
    Deze morgen ging het baby'tje met zijn mama in bad
    Kindje was "gewassen" en zij heeft het kindje gewoon nat op een handdoek gelegd zonder hem af te drogen omdat zij haar nog moest wassen.
    Kindje slaapt in een reisbedje omdat ze geen bed willen/kunnen kopen.
    hij heeft nog altijd zijn eerste spuitjes niet gehad...
    Zij gaat elke week naar de kapper, haar nagels laten doen, zonnebank,... maar om eens naar de dokter te gaan met het kindje is het te veel geld.
    Mijn man is ferm uit 'zijn kram' geschoten en heeft ze op hun plaats gezet.
    Toen zij naar buiten waren gevlucht om 1 te gaan roken heeft hij het kindje zijn pamper maar ververst.
    Kindje zijn poepje ligt open omdat zijn pamper zodanig vuil was..
    Mijn hart breekt echt..
    We hebben het er net over gehad en we zijn van plan om het kindje in huis te nemen als het niet verbeterd.
    De oma en opa betalen alles voor het kindje..en ze hebben het zelf ook al niet breed (integendeel)
    het kindje wordt nu al in de marginaliteit geduwd en het is ocharme nog maar 3 maanden oud..
    nu mijn vraag.. MOET de kinderbescherming hiervan op de hoogte zijn of kunnen wij ons als wettelijke voogd laten aanduiden zonder dat het kindje onder jeugdzorg wordt geplaatst?
    Mijn man is nu terug naar hun gegaan om het eens goed duidelijk te maken en gaat voorstellen om het kindje mee te nemen tot morgenavond..zodat zij ook eens op adem kunnen komen en alles op een rijtje te zetten.

    Dit zijn goeie vrienden van mijn man ( vooral de oma en opa van het kindje)
    Dus we willen liever niet de kinderbescherming bellen omdat we dan vrezen dat ze hun kindje niet meer gaan mogen zien en het kindje dan bij volstrekt vreemde mensen terecht komt.
  • Ik vind het heel erg voor dat kindje, maar ik vrees dat jullie hier niets in te zeggen hebben. Jullie kunnen niet zomaar beslissen om dat kindje in huis te nemen en al zeker niet mochten de ouders of één van hen niet akkoord gaan.

    Je kan wel voorstellen om het kindje eens een dagje of langer op te vangen zodat zij eens op adem kunnen komen, maar dan moeten ze wel akkoord gaan.
    Als je niet meteen de officiële instanties wil inschakelen, kan je misschien wel dreigen dat je dat gaat doen als je niet op korte termijn verbetering ziet.

    Maar als het echt zo erg is, vrees ik dat je niet anders gaat kunnen dan via de officiële weg. Ik weet ook niet of het kindje dan aan jullie toevertrouwd zal worden.
    Maar het is wel goed dat jullie willen ingrijpen.
  • je kan echt niet besluiten om iemands kindje af te nemen.gelukkig maar!dan was ik mn kinderen nu kwijt geweest aan mn schoonouders omdat zij meenden dat ik het niet goed deed en zij wel.

    als je echt van mening bent dat het kindje verwaarloosd word zal je officieel melding moeten doen.maar daarmee krijg jij dat kindje nog niet toegewezen.
    toezicht en begeleiding door maatschappelijk werk is altijd de eerste stap.daar gaan ook maanden overheen.
    als het echt niks word word eerst in de familie gekeken wie er voor het kindje zou kunnen zorgen.wellicht gaat de voogdij dan naar zijn ouders en kan het kindje in zijn huiselijke omgeving blijven.en als daar geen optie in is gaat het naar een pleeggezin.als jij het kindje zou willen opvangen zou je je in moeten schrijven als pleegouder.

    maar pas op waar je aan begint.je maakt een compleet gezin kapot en het kindje heeft het de rest van zn leven misschien nog wel beroerder als bij zn eigen ouders,al wonen ze niet ideaal.
    je rukt hem bij zn ouders weg,dat is een geestelijke aanslag op een kind,al word hij nog zo liefdevol opgevangen.
    jij bent misschien van mening dat ze er niks van bakken,maar dat is niet realistisch.jullie zien ook alleen maar momentopnames.
    met meerdere familieleden in huis wonen is niks mis mee.hele volksstammen wonen met complete families in 1 huis.
    in een reisbedje slapen daar is niks mis mee.dat ze spullen niet aan willen nemen is ook hun goed recht.jij vind misschien dat ze het nodig hebben,maar dat bepalen ze toch zelf?misschien hebben ze gewoon genoeg aan wat ze hebben of hebben ze een andere smaak.
    en naar de dokter met het kind;als het niet ziek is hoeft dat ook niet.
    mijn dochtertje heeft haar bipsje ook kapot als ze door de overal rondwarende virussen meer dan 2 dagen op rij meerdere poepluiers heeft,ipv 1 keer per dag zoals normaal.
    spuitjes is ook geen noodzaak.veel mensen kiezen er bewust voor om het later of helemaal niet te doen.dat is geen mishandeling.er zijn zelfs theoriën dat inenten schadelijk is voor de kleintjes.dus een tegenstander van enten vind wel enten waarschijnlijk een vorm van mishandeling.een persoonlijke mening dus.
    als jou manier van opvoeden mij niet aanstaat weet ik het ook wel zo te draaien dat het klinkt alsof je je kinderen mishandeld.
    misschien heb je wel gelijk hoor,maar ik hoop toch dat je wel heel zeker bent van je zaak voor je stappen zet.
    Aangepast door Jo-eL op 07/03/2015 15:43
  • Matrasjes in een reisbed zijn slechts geschikt voor enkele dagen ivm het rugje, dus klopt niet wat je zegt dat er niks mis mee is. Ik vrees ook dat je niet gewoon het kindje van hen kan afnemen. Als zij natuurlijk zelf akkoord zijn hiermee, is een andere zaak. Ik ken een koppel die een kindje van vrienden als pleegkind hebben opgenomen en dat wordt nu opgevoed alles hun eigen kind, en gaat om de paar weekends naar de echte ouders.
  • dankje voor de reacties.
    even iets duidelijk maken.. we willen niets liever dan dat het kindje gewoon bij hun kan blijven hé. ik mag er niet aan denken dat iemand mijn kindjes bij mij wegkwam nemen.
    Het is gewoon alles wat we zien en horen van de oma en opa (die zeker niet liegen, die mensen hebben het hart op de juiste plaats)
    De reden dat hij naar de dokter moet is omdat hij 2.5 maand te vroeg geboren was en nog tot hij 5 maanden is elke maand naar de dokter moeten in leuven om te kijken hoe het met hem gaat.

    de woonomstandigheden: 3 broers die niet werken, elke dag strontzat met god weet welk meisje thuiskomen, in huis roken en drinken,.. ik kan zo nog even doorgaan.
    Ik ben vandaag eens meegegaan.. die mensen spreken frans dus ik kon er niet echt mee communiceren.
    Het kindje lag al een half uur in zijn reiswieg te wenen in de living en niemand sprong recht.
    Mijn man had constant zijn hand op mijn been om me tegen te houden om het kindje op te nemen.
    ik had tranen in mijn ogen.
    het was constant gezeur en gezaag ( kun je die kleinen nie laten zwijgen? tis hier elke dag tzelfde liedje, kbent beu aant raken)
    dit werd gezegd door de papa hé!!!
    als ze het dan al eens opnamen om te verzorgen was er geen enkele vorm van interactie met dat kindje..zelfs geen oogcontact.
    gewoon rap rap rap verzorgen en weer in zijn wieg.
    De oma wil er wel voor zorgen (ook financieel) maar is echt niet in staat om dit te doen.
    Zeer slechte gezondheid en financieel is het enorm krabben om iedereen eten te geven.
    nu hebben we afgesproken dat mijn man en ik pampers en eten kopen voor het kindje en elke week willen we bewijs zien dat het effectief gebruikt word.
    Lege pak pampers, lege doos poedermelk, gewichtje van het kindje zien omhoog gaan,...
    de ouders vroegen mijn man en ik ook als peter en meter, dat zegt ook al iets vind ik.

    ik ben al de hele dag aan het piekeren...
  • Het enige wat je kan doen is de kinderbescherming inlichten. Zij zullen een onderzoek doen, maar zullen het kindje wellicht niet aan jou toewijzen.. En maar goed ook, want eerlijk gezegd vind ik het heel raar dat jij zegt dat je al samen met je man besliste dat jullie het kind in huis willen nemen. Eer een kind uit het gezin wordt gehaald, moet er al veel meer gebeurd zijn. De ouders moeten ook een kans tot begeleiding krijgen enzo.
  • mijn man en ik hadden er gewoon over gesproken dat moest het echt nodig zijn dat we dat kindje gerust even zouden willen opvangen tot het weer naar zijn eigen ouders kan gaan.

    het is niet dat ik dat kindje hier perse in huis wil hé.
    Zoals gezegd zou ik niet liever willen dan dat hun ogen opengaan en ze voor hun kindje gaan zorgen zoals het hoort.
    het lijkt mij voor die ouders gewoon ook beter dat ze weten dat hun kindje bij mensen is die ze kennen en vertrouwen.
    dan dat het kind naar volstrekt vreemde mensen gaat.

  • 'nu hebben we afgesproken dat mijn man en ik pampers en eten kopen voor het kindje en elke week willen we bewijs zien dat het effectief gebruikt word. Lege pak pampers, lege doos poedermelk, gewichtje van het kindje zien omhoog gaan,...
    de ouders vroegen mijn man en ik ook als peter en meter, dat zegt ook al iets vind ik.'

    Dit vind ik echt erg.. Ik zou furieus zijn als vrienden zich zo zouden moeien! Ik zou zulke mensen letterlijk niet meer binnen laten.. Dat je die vrienden wil steunen, tot daar aan toe. Maar je moet de lege doos poedermelk en pampers zien? Als je vindt dat het kind mishandeld of verwaarloost wordt, dan ga je naar de kinderbescherming. Blijkbaar is het niet zo erg, gezien je dat niet doet..

    Dit klinkt heel gemeen, maar ik vind het eerlijk waar shockerend dat iemand op die manier met vrienden omgaat. Dat is niet steunen, dat is veroordelen!
  • goh ja ano, ergens volg ik je wel maar aan de andere kant kan je een kind ook niet in de verwaarlozing laten omdat het "je vrienden" zijn.
    Het zijn trouwens niet echt vrienden als ik het zo lees, eerder de grootouders van dat kind zijn vrienden.
    Je kan beter de grootouders het kind laten nemen en dan die mensen ondersteunen en helpen, vind ik. zij kunnen het niet alleen en willen jullie hulp al. Dus ik zou het even laten evolueren tot zij het kind overnemen.

    Zoals reeds gezegd: of je doet niets of je belt kinderbescherming. Maar als je zelf het kindje wilt in huis halen ga je toch moeten een bewijs hebben denk ik om te kwalificeren als pleegouder?

    Grts
    G
  • Doe een melding,met ondersteuning kunnen die mensen al heel wat geholpen zijn.
    Reken er op dat dit alles zijn tijd nodig heeft en stapsgewijs verloopt.Nu begrijp me niet verkeerd maar je loopt heel hard van stapel.
    Je kunt niet zomaar dingen beginnen eisen en zo op die mensen hun nek zitten.Dan zie je bepaalde minder ergere dingen niet meer in proportie.(mijn zoon was bvb 3maand tevroeg geboren en moest niet meer op controle,poepje lag heel vlug open...spullen die ik niet mooi vind aanvaard ik ook liever niet...)
    Als het kindje huilt en jullie zijn daar,vraag of je het mag pakken,verversen.Stel misschien inderdaad voor dat hij eens komt logeren...
    Zoals je nu doet zullen die mensen het gevoel hebben dat je hun kind wil afpakken en dat jullie alles beter weten.
    Ikzelf ben pleegouder,eind november gemeld dat we iemand wilden opvangen,eind januari papierwerk in orde.Het was wel een vrijwillige plaatsing.

  • Ik zou eens met die ouders praten, op een moment dat de kleine er niet bij is en ze op hun gemak zijn (desnoods met elk apart). En dan niet beschuldigen, maar vragen: 'gaat het een beetje?' Want misschien huilt die baby wel heel veel, misschien voelen ze zich helemaal niet klaar om ouders te zijn,... en dan is het fijn voor hen om te weten dat er mensen zijn die willen helpen.
    MAAR je moet de vraag van hen laten komen, je mag je echt niet opdringen - dat heeft op langere termijn toch geen effect. Als je natuurlijk ziet dat ze geen hulp aanvaarden en dat de omstandigheden waarin dat kindje moet opgroeien echt nefast zijn, moet je de kinderbescherming bellen. Niet zelf het heft in handen nemen, dat recht heb je gewoon niet.
  • Die grootouders gaan hier toch ook serieus in de fout niet?
    Ik begrijp dat de 3 zonen daar wonen, een met vriendin en kind en dan de 2 andere die elke dag strontzat thuis komen met een of andere scharrel.
    Niemand heeft er geld om deftig eten te kopen en naar de dokter te gaan.
    Ik denk dat ik dus eerder zou inspreken op die grootouders en hen zeggen te beginnen met die 2 losers een stamp onder hun k*nt te geven en hun eigen boontjes te laten doppen.
    Ik begrijp ook dat de grootouders niet erg content waren met de dingen die je hun bracht, niet modern genoeg. Ik persoonlijk neem ook liever geen dingen aan die ik niet mooi vind maar ik heb dan ook wel geld genoeg om de dingen te kopen die ik wil. Mocht ik op het einde van de maand niet toekomen dan zou ik heel blij zijn met de dingen die ik kreeg.

    Ik denk gewoon dat hun wereld mijlenver van de jouwe is maar of je er echt iets aan gaat kunnen doen, dat betwijfel ik.
  • We kennen de situatie niet voldoende natuurlijk, maar ik zou ook direct niet beginnen roepen "bemoei je niet".
    Zelf een helpende hand uitsteken kan voor dat kindje misschien veel beter zijn dan er instanties op af sturen.
    Niemand wil toch een situatie waarvan, als er iets misgaat, men zegt: "Iedereen wist het, en niemand deed iets".
    Geloof me, kinderbescherming is ook geen ideale oplossing. Ik heb alle respect voor de hulpvaardigheid van ts.
  • Ik begrijp dat je je zorgen maakt. In welke mate dat terecht is, daar kan je na enkele posts niet over oordelen. Maar als ik je lees, heb ik de indruk dat het gezin professionele ondersteuning nodig heeft. Je kan altijd contact opnemen met het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling, op het gratis nummer 1712. Ik denk dat je hen - en vooral het kindje - hier veel meer mee helpt dan het aanbieden van pampers en melk.
  • dat gezin zit in een vicieuze cirkel jammer genoeg.
    Zeer klein dorpje die vol kansarme gezinnen zit, kindjes dwalen tot ver in de nacht op straat rond omdat hun ouders er geen controle over hebben.
    Er is geen enkele werkmogelijkheid in het dorpje en geld voor een rijbewijs te halen is er ook niet.
    Velen hebben ook de zin niet om te gaan werken want een bus bestaat volgens hen niet wink.gif
    Die jongen (de papa) is aan werk geraakt door mijn man ( bij hem op het werk)
    Hij gaat hem elke dag gaan halen en terugbrengen (elke dag een uur onderweg)

    over die spulletjes: het is niet de oma die de spulletjes niet wilde hoor, het was de mama.
    Als ik iets niet graag zie, dan aanvaard ik het liever ook niet.
    Het grote verschil is gewoon dat ik het mij kan permitteren om dingen te kopen voor mijn kindjes die ik wel graag zie.
    Moest er nu een tijd aanbreken dat ik dat niet meer kan, dan zou ik staan springen om die zaken te krijgen die ik vroeger niet graag zag.
    Ik had voorgesteld om de hele babykamer van mijn kindjes te geven (bed, kast, nachtkastje, commode, aerosleepmatrasje en hoeslakens) van 5 jaar oud die mij 3.500 euro gekost heeft van Quax.
    Madam wilde het niet, omdat het kleur haar niet aanstond.
    Sorry, maar in mijn ogen ben je dan redelijk ondankbaar.
  • Ik vind dat niet ondankbaar.. Het is niet omdat mensen iets willen geven, dat je het moet aanvaarden. Als iemand jou een zak tweedehandskinderkledij geeft, zou je dan ook ondankbaar zijn als je de kledij niet draagt? Ook al hebben de kledingstukken veel geld gekost.. Als het jouw smaak niet is..

    Weet je.. Het is gemakkelijk gezegd dat ze maar tweedehandsspullen moeten aanvaarden omdat ze het krap hebben. Die mensen hebben ook hun eergevoel. Dat wordt volledig afgebroken als mensen ongevraagd spullen komen geven.. Ik heb hier al eens eerder gereageerd. Als de thuissituatie te slecht is, roep dan professionele hulp in. Jij kan ze niet helpen.. En al helemaal niet als de ouders er niet voor open staan. Jezelf opdringen zal volgens mij averechts werken.
  • ondertussen is er veel gebeurd en zijn de nodig instanties ook ingeschakeld.
    Mama was van de trap gevallen: grote blauwe plek op bil en voet verstuikt.
    de week erna komt ze haar nonkel tegen op straat en blijkbaar heeft ze daar de grootouders staan beschuldigen dat ze het huis niet uitmag en dat die blauwe plekken door fysiek geweld komen.
    die nonkel had de politie gebeld.
    vorige week vertrekt de papa naar zijn werk en geeft zijn kindje nog een zoen (die sinds het gesprek van mijn man echt wakker geschud is, super goeie papa nu!!)
    Na een bezoekje om alles te controleren kwam de politie tot de conclusie dat er geen sprake is van fysiek geweld tegenover haar.
    Toen de politie terug weg was heeft ze heel het huis van de grootouders kort en klein geslaan.. vazen op de grond, kasten op de grond getrokken,..
    Dit alles terwijl dat baby'tje beneden was hé...
    de oma heeft toen mijn man opgebeld die direct vertrokken is om de gemoederen wat te bedaren.
    kindje lag te brullen in de zetel
    De politie is teruggekomen en hebben de mama meegenomen naar het bureau en ze heeft een PV aan haar been voor geweldpleging naar de oma toe (die heeft een gebroken neus en een blauw oog)
    het enige wat ze deed was het kindje beschermen, ik ken dat meisje ook en ik zweer het je, had ze toen het kindje kunnen vasthouden was er iets gebeurd die niet goed ging aflopen.
    Mijn man kwam toen net toe en blijkbaar was ze aan het roepen: tis allemaal u schud, grootste fout van mijn leven!

    Nu heeft de politie dat kindje met haar moeten meegeven omdat zij de moeder is.
    Ze woont nu terug bij haar ouders.
    De papa is er het hart van in..mijn man is hem die avond van het werk gaan halen (hij wist nog van niets, hij heeft een hartprobleem en mijn man wilde bij hem zijn als hij het hoorde)
    Kinderbescherming is op de hoogte, politie zit ook in het verhaal door dat geweld tegen de oma, advocaat is ook al onder de arm genomen
    echt erg... zowel voor de papa, voor de grootouders, maar nog het meest voor het kindje cry.gif

    sorry voor het wat onsamenhangende verhaal, weet niet hoe ik het beter kan uitleggen


  • Ik vind sommige reacties toch wel wat raar...
    Moest ik zelf financieel het niet halen of het moeilijk hebben, dan zou ik blij zijn met alle hulp die ik krijg! Een kinderkamer, daar kan nu toch zoveel niet mee mis zijn qua smaak... dan vind ik dat persoonlijk wel ondankbaar...
    Met een tweeling in huis, zien we hoeveel alles kost en dan zijn wij ook heel blij als we eens van iemand kleren krijgen of zo. Uit die zak halen we dan ook niet alles maar hetgeen je gebruikt, gebruik je toch he! Ik koop zelf ook veel tweedehandskleertjes, ok die zijn dan wel men smaak want ik kan ze zelf kiezen maar als ik kleren krijg ben ik even blij met iets van een merk als iets van totaal geen merk...
    Soms moet je je trots eens opzij kunnen zetten en iets dankbaar aanvaarden vind ik... zeggen dat het niet nodig is (bv een bed) omdat je een reisbed hebt... sorry dan heb je niet het beste voor met je kind want idd een reisbed is goed voor even maar niet voor altijd...
  • Het is misschien de manier waarop iets gegeven wordt? Dit komt uit een reactie van Ts: 'nu hebben we afgesproken dat mijn man en ik pampers en eten kopen voor het kindje en elke week willen we bewijs zien dat het effectief gebruikt word.' Zelfs al zou ik hulp nodig hebben, iemand die de lege doos achteraf wil zien, zou bij mij kunnen vertrekken!

    Ik heb onlangs aan mijn beste vriendin (alleenstaande moeder) een hele doos speelgoed en leesboeken gegeven met de melding dat ze maar moest zien of ze iets wilde houden. Dat het bij mij in de weg stond. Dat is een heel andere manier dan een doos speelgoed geven en er bij zeggen dat dochterlief wel blij zal zijn met en hele doos proper en verzorgd speelgoed (itt het speelgoed thuis).

    Het is de manier waarop dat bij mij een verschil zou maken. Iemand die kledij weggeeft omdat het anders in de container vliegt, heeft een andere intentie dan iemand die jou uitkiest om kledij te geven en dan nog oordeelt als je niet alles gebruikt.
  • ging niet over die bewijzen alleen he, dat vind ik er ook wel over!

    ging ervoor al over kinderkamer, bed etc...
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld