Pleegzorg

  • Ik en mijn vriend hebben intresse om pleegzorg te gaan, crisisopvang. hebben zelf ook al kinderen en huisdieren. ik ben zelf huismoeder.
    Als je dus echt zeker bent dat je ermee wilt starten neem je dan gewoon contact op met zoeen dienst? Nu is het wel zo, dat wij eigenlijk altijd zelf voor onze kinderen zorgen, zou het dan ook mogelijk zijn dat maar 1 ouder die cursussen gaat volgen zodat de andere voor onze kinderen kan zorgen?

    Naar welke punten wordt er veel gekeken?
  • Annyme,

    Ben je van België of Nederland? Want denk wel dat er verschillen zitten tussen de organisatie van pleegzorg in beide landen.

    Hier in België is het afhankelijk van dienst tot dienst of je een cursus moet volgen. Je moet wel steeds met beide partners de cursus volgen. Want zelfs al gaat je man/vriend werken en jij niet. Toch zal hij ook te maken krijgen met het of de pleegkind(eren).

    Eigen kinderen en/of huisdieren is alleszins geen bezwaar hoor om een pleegkindje in huis te nemen.
    Je hebt blijkbaar wel al besloten om crisisopvang te doen. Hou er dan wel rekening mee dat je het kind steeds voor korte termijn bij jou hebt en dat je dus wel veel gaat moeten investeren (of zorgen dat je veel krijgt) in verschillende maten kledij en zowel voor jongens als meisjes.
    Hoe oud zijn jouw eigen kinderen? Gaan ze het begrijpen als er daar voor enkele dagen een 'speelkameraadje' komt en dat die dan ineens weg moet?

    Alleszins is het leuk dat er nog mensen zijn die zich willen inzetten voor pleegzorg. Het is soms een ondankbare taak maar als je dan bedenkt wat je die kindjes biedt dan is het oh zo mooi.

    Zelf heb ik 2 pleegkindjes voor lange termijn. En heb er ondanks de problemen die we er al mee gehad hebben nog nooit één seconde spijt van gehad.

    Groetjes en heel veel succes,

    Inti
  • Inti, welke problemen hebben jullie al gehad? Met de ouders vooral of met de kindjes zelf ook...

    Wij hebben nog steeds geen nieuws gehad thumbdown.gif ... Wat kan wachten lang duren!
  • Radijsje,

    Ons tweede pleegkindje blijkt een probleemkindje te zijn (ontwikkelingsachterstand, eetstoornis, psychische problemen zoals angstaanvallen, hysterische buien, licht motorische problemen, ...)
    Toen hij bij ons kwam begonnen we elke dag meer en meer te merken dat er iets aan de hand was met het kindje. We zijn er dan op eigen initiatief mee verder gegaan en uiteindelijk doorverwezen naar kinderpsychiatrie.

    Verder heb je altijd wel eens momenten dat je de biologische ouders de nek zou kunnen omwringen. Vb. als ze zich niet aan bezoekregeling houden, alles beter weten, dingen doen waarvan jij denkt oh my god, ...

    Pleegkindjes brengen ook in de meeste gevallen een deel van de problematiek van hun ouders mee he. En daarmee bedoel ik dat je in je contacten met de biologische ouders ook geconfronteerd wordt met hun problemen. Je moet daar ook mee om kunnen gaan en dat is niet altijd even gemakkelijk.

    Groetjes,

    Inti
  • hallo

    sorry dat ik zo binnenval maar mijn man en ik willen ook graag pleegouders gaan worden , natuurlijk hebben wij ook nog een aantal dingen die we graag nog zouden willen weten, als het mag zou ik die graag aan je willen stellen

    * hoe kan je een kamertje maken voor een kindje als je niet weet hoe oud het kindje is ? een baby bijv heeft een babykamer nodig en en wat ouder kindje een gewoon kamertje

    * hoe gaat het met vakantie s ?wij gaan elk jaar op vakantie , mag het kindje dan gewoon mee?

    *mag je aangeven tot welke leeftijd je een kindje zou willen "hebben"

    wij zouden graag voor lange periode gaan , natuurlijk moeten we nog veel info inwinnen maar voor wat we gelezen hebben denken we dat lange periode het beste bij ons pas

    zou je misschien kunnen vertellen als je eenmaal pleegouder bent hoe het dan gaat? word je dan gebeld met de mededeling dat er een kindje op zoek is naar pleegouders? of hoe gaat dat precies?

    alvast heeeeel erg bedankt voor je reactie

    groetjes lara
  • antwoorden

    hoi Lara

    Wij hebben nu 15 pleegkidneren in huis gehad. En dat in 6 jaar tijd met een pauze van een dik jaar. We hebben ook 4 bio kinderen.
    Wij hebben gewoon een kamertje met een bed klaar staan. Als het een baby is, dan zet ik snel een ledikantje erbij. De rest blijft het zelfde. Dan snor ik snel wat dingen op (jongen > dan even wat kussens van cars of zo en een bak lego / meisje > wat prinsessendingen).
    En dan is de kamer klaar. Want daarna leer je het kindje wel kennen en pas je gewoon dingen aan.
    Ik heb altijd wel kleren klaarliggen omdat we 4 kinderen hebben. Ik heb wel in de uitverkoop een keer pyama's in "alle maten" gescoord zodat een kind altijd een nieuwe pyama krijgt als ze hier komen (want meestal hebben ze NIETS bij zich).

    pleegkinderne kunnen niet zo maar mee op vakantie naar het buitenland. soms gaat dat makkelijk, soms is het onmogelijk om een ID kaart te krijgen voor ze.

    je derde vraag ben ik even vergeten. sorry!
  • Ik heb ook een tijdje rondgelopen met het idee van pleegzorg.
    Maar nu heb ik hier en daar al slechte verhalen gehoord, dat je als pleegouder geen rechten hebt en je eigenlijk maar de speelbal van de bio ouders bent.
    Is dit waar?
  • nee dat vind ik niet

    je hebt wel rechten, maar niet heel veel. Je bent nl geen ouder van dit kind. En je hebt ook niet de voogdij. Dus dat is ook logisch.
    maar als een kind langer dan een jaar bij je, worden je rechten ook groter. En ook dat is logisch.

    Wij doen crisisopvang en dat betekent dat je een kind die het kei-hard nodig heeft, een plekje biedt. Soms een paar dagen, soms (vaak) maandenlang.

    ik zou zeggen: give it a try!
  • @ tamara

    hoi tamara

    hoe gaat dat precies in zijn werk met crisis opvang? ik bedoel , bellen ze je dan dat er een kindje een plekje zoek en komt die dan ook meteen?
    ik heb gehoord (van horen zeggen) dat ze je ook s nachts kunnen bellen met crisis opvang .
    en hoe doe je dit met werk , mijn man en ik werken allebij in ploegen , is dat te doen met crisis opvang?
    zoals je ziet weet ik er maar weinig vanaf , misschien dat je het een beetje uit kan leggen hoe crisis opvang in zijn werk gaat??

    groetjes lara
  • hoi lara

    Bij ons is het zo dat ze inderdaad bellen van 'we hebben een kindje, een jongen van 5, waar we een plekje voor zoeken.' en dan vraag je wat dingen (situatie, toekomst perspectief, achtergrond) maar meestal hebben ze maar weinig antwoorden. Dit komt omdat je gebeld wordt door iemand anders dan de gene die echt met het kind bezig is.
    Ik vraag dan altijd 5 tot 10 min bedenktijd, zodat ik even met manlief kan overleggen. En dan zeggen we eigenlijk altijd "ja".
    En dan is het altijd even haasten....kamertje klaar maken, evt nog wat kopen...onze kids inlichten. En 1 tot 4 uur later staat het kindje op de stoep.

    s nachts word je eigenlijk nooit gebeld. Wij doen ook 'nacht en ontij' en dat betekent dat je ook s nachts gebeld kunt worden. En dan is de opvang echt maar HEEL kort (1 nacht / max 1 week).
    Maar dat komt maar zelden voor.


    Het is wel te doen, werken in ploegen en pleegzorg. Want als het niet uitkomt, dan zeg je 'nee'. Voor ons is het wel handig: man en ik zijn beide zelfstandige en werken van huis uit. Onze kids gaan nooit naar de opvang want we werken om beurten. Dus dat werkt ook met pleegzorg heel handig.

    Crisisopvang is vaak maar kort, maar we zien ook dathet regelmatig langer duurt. Wij zijn altijd heel streng geweest: 6 wkn is 6 wkn en 3 mnd is 3 mnd (vaak is dat de termijn). Dus NIET langer. Dan zorg je dat voogden ook op zoek moeten BLIJVEN naar een vervolgplek.
    De meiden die we nu hebben wonen al 9 maanden bij ons. Maar we kenden deze meiden al voor ze uit huis geplaatst werden, dat scheelt. Voelt ook anders.

    We hebben 1 keer een plaatsing gehad (jongen van 3) en dat was echt vreselijk. Dat lukte gewoon niet. We konden gewoon niets met dat jongetje. Dat was echt zwaar (hij was er 6 mnd). Verder allemaal mooie en bijzondere ervaringen. Hebben nu 'pleegje 14 en 15' in huis.
  • @ tamara

    hoi hoi

    bedankt voor je duidelijke uitleg !

    wij zelf denken sterk om lange periode te gaan doen , het enige waar ik zelf een beetje angst voor heb is dat als het kindje weer weg gaat , je gaat je toch hechten aan zo n kindje , wij hebben zelf geen kinderen dus ik denk dat we het dan helemaal missen , ik weet dat het iets is waar je rekening mee moet houden en dat je het van te voren weet .... maar toch...
    nu had ik ook ergens gelezen dat het een aantal maanden duurt voordat je "goed"gekeurd bent en dat sommige mensen al 15 maanden op een kindje wachten, ik dacht dat je best snel een kindje zou krijgen aangezien er overal staat dat er te weinig pleeggezinnen zijn??
    wij gaan ons binnenkort opgeven , en iemand bij ons thuis laten komen voor extra uitleg enz ,
    heb je misschien nog tips voor dingen die we juist wel/niet moeten doen of zeggen?
    ik vind het wel spannend hoor , heb ok geen idee wat we ervan moeten verwachten als er iemand bij ons thuis komt

    groetjes lara
  • Wat een geweldige taak hebben jullie allemaal op je genomen! Of denken jullie op je te willen nemen!

    thumbup.gif

    Vanuit mijn werk heb ik zijdelings te maken met Jeugdzorg en de vraag naar pleegzorg. Uiteraard heb ik hier al met mijn man over gesproken, zeker omdat het wat langer duurde voordat onze kinderwens in vervulling leek te gaan. Als we straks ons gezinnetje compleet hebben, gaan we ons zeker opgeven voor pleegzorg. In welke vorm weet ik nog niet.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld