wie overweegt ook om te gaan adopteren?

  • Lieve mensen,

    Heel onlangs zijn we opnieuw een kindje verloren en we weten intussen ook al dat er geen nieuwe zwangerschap meer zal komen.
    Adoptie is iets waar we jaren geleden al over gepraat hebben als een mogelijkheid naast het krijgen van eigen kinderen.
    Ons zoontje is intussen al zes jaar, maar nog steeds hebben we geen broertje of zusje voor hem, en dat zal er ook niet meer komen. Vandaar dat we nu toch stilaan voor adoptie willen kiezen. Onze kinderwens zomaar opgeven kunnen we nog niet.
    We vermoeden echter dat het een lange, emotioneel belastende en dure weg is eer het moment daar is dat je effectief een kindje krijgt. Bovendien willen we onszelf wel de tijd geven om het nieuwe verlies goed te verwerken.

    Waar we vooral tegenop zien is de lange duurtijd. Robbe is al zes jaar, als het nog drie of vier jaar duurt wordt hij stilaan een puber en dan heeft hij wellicht ook niet veel boodschap meer aan een baby in huis, misschien wel integendeel. Bovendien ben ik nu bijna 34, en ik heb ergens ook geen zin om op mijn veertigste nog tussen de luiers te zitten. Het is een dilemma waar we momenteel erg mee worstelen: nu de procedure opstarten zodat het niet al te lang meer duurt, of wachten tot ons leven weer goed en wel op rolletjes loopt? (uit ervaring weten we dat er toch wel anderhalf tot twee jaar over gaat voor dat zo is, als je het verlies van een kind grondig wil verwerken)

    Zijn er mensen die ook aan het begin van een procedure staan, of die ervaringen willen uitwisselen, tips geven, weet ik veel?

    Veel liefs
  • Veroniek,
    Ik ken je (trieste) verhaal van hier op het forum en las gisterenavond je twijfels omtrent adoptie... Deze nacht heb ik wat liggen denken...
    Allereerst wil ik je zeggen dat ik ervan overtuigd ben dat het kindje dat in jullie gezin terecht zou komen alle kansen zal krijgen om zeer gelukkig te worden; als er een mama en papa bestaan die immens veel houden van hun kinderen zijn jullie het wel!
    Je zegt zelf dat jullie het prille verdriet om Senne* nog volledig moeten verwerken en dat je niet weet of het dan al het moment is om al te starten met een adoptieprocedure...
    Ik heb hierbij twee bemerkingen:
    -Ten eerste denk ik dat die hele selectieprocedure die jullie zullen moeten doorlopen heel belastend zal zijn; je gezin zal binnenstebuiten worden gekeerd - je wordt echt tot op het bot 'gescreend', met reden denk ik - maar ik heb toch al her en der gehoord dat het zwaar is - dus misschien te belastend om er nog eens bij te nemen? (alhoewel IK daar niet van overtuigd ben)
    -Ten tweede denk ik dat het misschien juist kan helpen bij de verwerking van jullie verdriet om 'een doel' te hebben, iets om naar uit te kijken - het kan jullie misschien wat afleiding bezorgen...
    Maar waarom neem je niet eens contact op met de adoptiedienst van Kind en Gezin voor een eerste, verkennend gesprek - je bent dan nog in niets gebonden maar kent dan toch al hun mening en zij zullen je zeker precieze informatie kunnen geven ivm het verloop en de duur van zo'n procedure.
    Welke beslissing je ook neemt; ik wens jullie heel veel geluk ?n sterkte!
    Groeten
    Veronique
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld