Mijn mooie lieve kleine Mel *

  • Ik weet eigenlijk niet echt waar ik terecht kan.. Niemand begrijpt me precies/ze ontlopen me een beetje..
    Het begin mijn man en ik zijn dit jaar 12jaar samen en hebben al 2 prachtige kinderen, onze broer van 6 en ons zus van 4. Allebei super zwangerschappen, ik had werkelijk niets, niet overgeven, niet echt dik, niks misselijk/zuur.. Echte droomzwangerschappen!
    Na lang nadenken/tubben/afwegen toch een derde kindje erbij! Men droom gaat in vervulling..
    Spiraal eruit in augustus en in november positieve zwangerschapstest!
    Maar mijn gevoel zei me direct dat het precies niet goed was, het was anders als bij de andere 2.
    Dan op een dag, een plof in men buik, en ineens alles onder bloed...
    Ik ga direct naar gyn want ik denk een miskraam.. Vruchtje was er nog maar was te klein voor de aantal weken dat ik dacht zwanger te zijn, bloedafname gaf een hoog hcg aan dus ik moest dan eind van de week terug komen. Vrijdag terug en met stomheid geslagen alles in orde! 5w5d zwanger..
    Tussendoor nog redelijk wat bloedingen gehad, bleek een hematoom te zijn die dicht bij het vruchtje zat dus kon nog alle kanten uit.. Dan 4januari word ik wakker van een natte broek, ik doe het licht aan en heel men bed vol met bloed, ik sta recht en wil naar toilet maar er blijft bloed uitgutsen.. Heb wel geen pijn dus ik ga om 7u naar spoed.. Daar aangekomen direct onderzoek.. Hematoom is helemaal weg en ons baby zit er nog helemaal bewegend! Alles in orde... 12w echo alles ok nekplooimeting was goed, 17w super we krijgen er een meisje bij, perfect op schema.. En toch ik voel me toch precies niet goed bij deze zwangerschap.. Word je voorzichtiger met ouder worden? Heb je meer zorgen..
    En dan gebeurt het op 22w3d ik word terug wakker ' snachts met een natte broek.. Ditmaal geen bloed maar vruchtwater.. Bij gyne geweest en zit nog. 30ml in platte rust en medicatie, maar het helpt niet ik blijf vruchtwater verliezen, 2 dagen terug op controle en alles van vruchtwater is weg.. Er is niets meer aan te doen onze dochter zal moeten geboren worden en zal het niet overleven..
    Om 15.30 binnengegaan een hele hoop bloedtesten, tabletten en gel en daar was ze dan op 20/3 om 01.27 kwam onze 2de prinses ter wereld 480gram en 28cm onze mooie Mel
    We hebben ontzetten veel gehuild waarom waarom wij?
    Nu bijna 3weken later begint het te gaan.. De plotselinge huilbuien zijn gedaan maar ik voel me zo leeg vanbinnen maar ik moet ook wel door voor men twee andere kindjes..
    Ik voel me zo kwaad vanbinnen, verdrietig, leeg, haat tegenover zwangere waarom zij wel en ik niet.. Het leven is toch soms zo cru.. Maar ik mag toch blij zijn want ik heb er al twee en sommige koppels helemaal geen..
    Pfff wanneer gaat het verdriet weg? De pijn ?
    En ik weet dat er nog zovelen dit of nog erger hebben meegemaakt.. En toch voel ik mij helemaal alleen en onbegrepen
  • Hey Shila

    Eerst en vooral: veel sterkte !! Dit kan niet makkelijk zijn om te verwerken. Ik denk vooral dat mensen niet weten wat zeggen... Verkeerd om iets te zeggen dat kwetst. Of ook gewoon omdat ze niet weten hoe jij je voelt.
    Ik heb net een miskraam gehad (wat ook erg is, maar voor jullie zal het nog zoveel erger zijn, je was al over de helft) en veel mensen wisten al dat ik zwanger was omwille van werkverwijdering. Dusja moet je het negatieve nieuws ook weer melden. Ik ondervond dat ik niet graag had in begin dat er vragen kwamen, maar nu 3 weken later begin ik er gemakkelijker zelf eens over en dat voelt beter.

    Nu ja verder kan ik niet veel vertellen, er is hier nog iem die recent een vroeggeboorte had met haar dochterje Sofiya, ik weet haar naam niet precies maar hoop dat je haar hier tegenkomt, misschien kunnen jullie er samen wel wat over vertellen....

    Nogmaals sterkte...xxx
  • En hier ben ik dan! Veel sterkte Shila en toch nog een proficiat met jullie dochtertje..!

    Het leven is idd heel cru soms en waarom anderen wel en jij niet?! Daar is geen reden voor... Mss zijn wij sterk genoeg om onze engeltjes te kunnen missen? Al wil ik dan helemaal niet sterk zijn.

    Ik begrijp dat je je alleen voelt, in het begin krijg je soms nog wat steun maar daarna word het gewoon 'doodgezwegen', ik wil vaak roepen dat ze haar niet mogen vergeten smile.gif... Het is ook moeilijk om veel begrip te krijgen, altijd die zinnetjes zoals je zegt, je hebt al 2 gezonde kinderen je moet daar blij mee zijn... je bent nog jong, begin opnieuw, tijd genoeg, er zal wel iets misgeweest zijn, beter nu dan later, ... Mijn maag draait om als ze zo dingen zeggen.. Ik heb 2 gezonde kids maar ik had er evengoed 3 kunnen hebben, ik wil niet opnieuw moeten beginnen, ik wil gewoon verdergaan waar het misging... En er was niets mis, toch niet met haar, zij was perfect!

    Ik had ook 2 droomzwangerschappen, nooit problemen.. nu de 3e keer was dit ook zo, maar vanaf mn 24weken echo wist ik dat er iets was...

    Ik heb ook het gevoel dat mensen nog meer begrip tonen voor een miskraam dan voor een vroeggeboorte, doodgeboorte... Ale, begrip... dat ze er beter over kunnen praten. Hier in mijn omgeving is dit toch zo.. Ik heb er mss nooit op gelet maar ik heb wel de indruk dat hier op het forum veel mensen dit jaar al hun kindje verloren hebben... Mas heb ik dit anders altijd onbewust aan me.voorbij laten gaan maar heb nooit zoveel mamas hun verhaal weten doen over hun engeltjes...

    Hoe gaat het met jouw andere kindjes?! En jouw man? Kunnen jullie goed praten?
    Is jouw dochtertje begraven?

    Als je je alleen voelt en je wil praten stuur me dan gerust een berichtje, ik ben meestal hier aanwezig blush.gif Ben hier een beetje overaanwezig sinds ik ons meisje heb moeten afgeven. Het forum helpt mij echt wel, meer dan mijn echte vrienden vind ik...

    Dikke knuffel!
  • ja ik heb je verhaal gelezen en gevolgd sweettalk maar ik reageer niet echt omdat ik ook vaak niet weet wat schrijven..

    Mja mijne man is ook zoals bij u een beetje.. Stil en afgesloten ik weet niet echt hoe hij zich voelt.. Hij was er ook allemaal wel niet goed van enzo maar hij houd zich sterk voor mij zodat ik bij hem kan wenen.. Hij wilt ook wel geen kindje meer.. Maar dat zal wel tijd vragen of daar overheen te geraken, hij is bang dat het mss nog is gebeurt en dat ze mij dan kunnen wegsteken..

    De kindjes die begrijpen heel goed wat er is gebeurd.. De éne dag vragen ze er nog achter en de andere dag zijn ze het precies vergeten.. Ons Fien vraagt wel zo eigenlijk redelijk veel of ik al beter ben en of ik verdrietig of blij ben en dat er al een nieuwe baby in de buik zit.. Soms krijg ik dan een lach maar meestal krijg ik dan tranen in men ogen..

    Ons Mel hebben we laten cremeren en we hebben een mooi potje mee naar huis gekregen en dit staat in ons nieuwe huis waar we binnen en 2tal weken naartoe verhuizen (nieuwbouw moeten we nog wat poetsen de laatste dingen worden deze- en volgende week afgewerkt). Dat heeft nu ook wel gezorgd dat ik effe iets te doen had zodat ik er precies niet te veel aan moest denken wat er gebeurt is, maar dan 's avonds als alles gedaan is (werken, kindjes in bed, alles opgeruimd..) dan komt alles van tranen eruit.. En de nachten van woensdag op donderdag zie ik elk uur op de wekker en donderdag is dan de slechtste dag om door te komen (zoals vandaag.. heb al heel de ochtend geweend ons Mel is van woensdag op donderdag geboren 01.27u..)

    Wij hadden deze keer gewoon "pech" zoals ze het cru hebben gezegd, wrs door de bloedingen hebben die de vliezen geprikkeld en zo zijn ze dan gebroken en alles was er ook ineens uit van vruchtwater.. Ze heeft nog geleefd tot aan de bevalling.
    En ze was zo mooi, leek zo hard op haar broer en zus dezelfde mond en neus.. Ze was helemaal compleet 10tenen, 10 vingers met nageltjes mooie oortjes helemaal perfect alleen te vroeg gekomen..

    Mijn vriendinnen begrijpen mij niet.. Die hebben ook allemaal wel is een miskraam gehad (en dat was ook erg en verdrietig en verdriet is voor iedereen anders maar dit is helemaal niet te vergelijken met een miskraam van 8 of 9 weken en ik wil hier echt niemand mee tegen de borst stuiten door dit neer te pennen.. Iedereen heeft zijn verdriet hoe groot of hoe klein je kindje ook is!!
    Ik ben echt moeten bevallen, heb mijn kind een naam gegeven, heb een crematie moeten regelen en nu staat daar een lege kamer die mss leeg blijft..
    En het blijft pijn doen elke keer ik opsta en weer aan een nieuwe dag moet beginnen en mezelf sterker moet voordoen dan dat ik ben..

    Elke dag dezelfde vragen "en hoe gaat het": Goed..
  • Keer voor keer zijn dit moeilijke topics waar ik nooit goed weet wat te schrijven. Door wat een rollercoaster zijn jullie moeten gaan de afgelopen maanden. Vind het dan ook echt jammer dat jullie Mel* het niet gehaald heeft.

    Neem je tijd om alles op je eigen manier te verwerken. Hoe dat precies is, zal van persoon tot persoon afhangen. En dat maakt het precies net zo moeilijk om "gepast" te reageren. En ik denk dat dit voor je vriendinnen net zo is.

    Dikke knuffel en kom hier gerust je hart luchten. candle.gif
  • Weer moeilijke dagen gehad van donderdag tot nu..
    Zijn aan de laatste dingen bezig in ons nieuwe huis en zouden eigenlijk volgende week kunnen verhuizen..
    Ik wil langs de ene kant niet omdat normaal de verhuis was, de verjaardag van ons Fien grote vakentie en dan zou de baby komen. Nu komt er niks in de kamer, geen box in de living, geen papflessen op het aanrecht..
    De zomer gaat niet meet hetzelfde zijn als eerst gepland..
    Verhuizen zal toch moeten maar dat maakt het lehe grvoel compleet van niets meer te hebben..
    Gisteren weggeweest, ben bijna al men kilo's kwijt maar toch sommige dingen Jannie nog niet aan.. Daar ook over geweend.. Normaal had ik een dikke buik en nu heb ik een penske..
    Kindjes vragen of ik nog ziek ben, is er al terug een baby in de buik mama?
    Pff zo'n moeilijke momenten..
    Ik wil wel lachen want van al dat verdriet word ik echt niet beter, ik slaap slecht en denk teveel..
    Ik had zo graag nog zwanger geweest van ons Mel.. Haar nog is willen voelen in men buik, haar nog is bekijken bij de gyne..
    Hoelang ga ik deze pijn, verdriet, woede blijven voelen
  • Hey Shila,

    Hoet gaat het deze week? Ondertussen bezig met de verhuis?

    Kom hier gerust je gedachten van je af schrijven.

    Dikke knuffel, denk vaak aan je.
    candle.gif
  • yep de verhuis is aan de gang..

    Ventje wou zaterdag al een deel gaan poetsen maar ik had er echt geen zin in.. Ik heb die avond/nacht weer de hele tijd geweend..

    Ik heb er alles uit gegooid.. Dat als we definitief gaan verhuizen dat er 1kamertje leeg blijft, dat de box in de plastic blijft zitten..
    De tranen bleven maar komen..

    Deed deugd dat ik het hem heb gezegd, dat als ik ook niet nog een baby krijg dat ik hem dat dan echt de rest van ons leven samen zou kwalijk nemen.. Hij had dat wel verwacht dat er zoiets nog wel ging uitkomen hij wachtte alleen totdat ik er over begon.. Hij wilt nog een kindje, ik moet geen pil nemen en wil er zo snel mogelijk terug voor gaan!
    Dus maandag ben ik gestart met alles te gaan poetsen en het kan nu niet snel genoeg gaan..

    Heb nu 14dagen duphaston genomen (zondag was de laatste) wanneer krijg ik dan men "regels" want er moest nog wat moederkoek afkomen van de bevalling.. 28april terug naar gyne voor nog is alles na te kijken en moest er dan nog inzitten dan werd het alsnog currettage..

    Overal waar ik kijk zie ik zwangere vrouwen, mini baby's.. Het steekt wel hoor..

    Dank je dat jullie aan me denken! de meeste hebben iets gelijk meegemaakt en dan is het goed om begrepen te worden en om hier effe alles te schrijven
  • Wat een mooie naam kreeg jullie tweede dochter!

    Woorden schieten mij als compleet vreemde ook tekort...
    Ik hoop dat je de nodige steun vindt bij manlief. Dat je moed put uit het onschuldige relativiteitsgevoel van de andere kindjes. Dat je op een dag hopelijk het gemis een beetje kan plaatsen...

    Héél veel sterkte bij dit immense verlies.
    En als het je oplucht, blijf dan vooral schrijven!
  • Oh Shila maar voor jou ook goed nieuws!!! Ik hooo dat het voor jullie ook snel terug raak mag zijn, Jullie Mel zal daar ook wel bij helpen <3

    Ik weet dat het steekt.. eens je terug zwanger bent, is het natuurlijk makkelijker.. Maar mss kan het je nu ook al wat helpen, het vooruitzicht naar het opnieuw zwanger worden!

    Het is een beetje zoals bij ons, ook net verhuisd en dan die lege kamer... heb allemaal babyspullen voor Sofiya gestockeerd in de kamer ernaast en dan ja.. dat babykamertje voorlopig als speelkamer 'ingericht'. Het blijft in gedachten haar kamertje hoor.. ook al heeft ze er nooit gelegen! En hopelijk kan het kamertje binnen 8maand doorgegeven worden a broer of zus! wink.gif


    Ik wens jou nog veel goede moed, én vruchtbare dagen! content.gif
    Ik hou je hier zeker in het oog, veel liefs!
  • Een maand geleden
    Zo snel gaat de tijd
    Al wil ik hem soms nog zo graag stil zetten
    Het gaat niet
    Ik herinner me jou alsof het gisteren was
    Het gevoel toen ze jou bij me legde
    Niet in woorden te beschrijven
    Het werd vertroebeld door mijn tranen
    Je was al een echt mensje, zo klein
    Helemaal af
    Je moest alleen nog maar groeien
    Ik herinner me nog jou lach op je gezichtje
    Alsof je sliep en in een mooie droom zat
    Je had zelfs al nageltjes aan je kleine vingertjes
    Ik herinner me nog elk detail
    Ik denk elke dag aan jou
    Soms met een lach
    Maar nog dikwijls met een traan
    Deze grote wereld was nog niet voor jou
    En voor velen ben je er ook nooit geweest
    Maar voor ons zal je altijd ons derde kindje zijn
    Mel 20/03/2014
  • Wat een mooie tekst.
    Om echt stil van te worden.
    candle.gif

    Lukt het daar een beetje? sadhug.gif
  • Melanie het begint..
    Maandag moet ik bog is naar gyne voor te bekijken of alles van de moederkoekstukjes weg is maar denk het wel want heb gisteren zwangerschapstest gedaan van clearblue digital en er kwam een dikke vette - op te staan ( eigenlijk wel beetje opgelucht dat de hcg uit mijn lichaam is en dat ik wrs geen curettage moet ondergaan). Dus dan maandag gewoon is luisteren wat ik nu moet doen..
    Men hormonen heb ik dus bijna onder controle ik begin ook niet niet meer voor het niets te wenen..
    Alleen als ik in de auto zit en mijne Marco Borsato staat op dan komen er nog wel tranen maar dat heeft met zijn teksten te maken.. En alles slaagt dan precies op mijn situatie..
    Maar ik kan al zeggen dat het goed gaat meerdere dagen zelfs..
    Ook omdat mijn ventje terug heeft gezegd om voor nog een kindje te gaan, de eerste weken was het volmondig njet maar nu dus niet meer wink.gif
    In het huis komt volgende week een mooie foto van ons Mel in haar kastje samen met haar naam zodat ik er toch nog elke keer kan naar kijken (nu lukt me dat ook beter om naar haar te kijken zodat te wenen)
  • Shila,

    Blij te horen dat het toch een beetje beter begint te gaan.
    Hoe was het bij de gyn vandaag?

    Ik hoop dat je groen licht krijgt!
  • Gisteren 28/4 dus gyne.. Goh amai de weken duurden precies wel heel lang voordat ik op controle mocht..
    Vrijdag dus nog naar huisdokter geweest en had hcg van 4 dus ok geen curettage.
    bij gyne.. nog is moeten vertellen hoe ik me voelde enzo, ofdat ik nog een kindje wou..
    Dan onderzoek, alles ok! Alle moederkoekstukjes eruit dankzij Duphaston (deze moest is 14dagen innemen maar na dag 3 had ik 2 dagen bloedingen) na de 14dagen dus niets van bloeding tot nu..
    Alles in baarmoeder zag er mooi uit! Ik moet geen pil nemen en mag direct terug zwanger worden..
    Alleen ik heb geen idee waar ik moet geen tellen/rekenen om terug zwanger te geraken, ik heb geen aanknopingspunt. En de gyne kon me dit ook niet echt vertellen.. ik kon vandaag men regels krijgen of pas binnen 2 weken.. Als ik ze binnen de 4weken nog niet heb gehad (dan zijn we 10weken verder als de bevalling van ons Mel) dan moest ik terug komen..
    Ik hoop tegen dan mss terug zwanger te zijn candle.gif
    Men ventje wilt ook dat ik zo snel mogelijk terug zwanger ben want ik kan er maar niet over zwijgen over terug een mogelijke zwangerschap <3
  • Shila,

    Dat is alvast heel goed nieuws!
    Ik duim mee zodat je snel pregnant.gif bent én alles goed mag verlopen.

    thumbup.gif candle2.gif
  • vandaag normaal 30weekjes zwanger...
    Het heeft niet mogen zijn..
    het aftellen, de suikerbonen, de lijst, de mooie ronde buik waar je toch af en toe op vloekt dat die al in de weg ligt..
    van dat niks meer.. helemaal niks..
    men lichaam wilt nog altijd niet mee..
    Geen regels, niet vruchtbaar
    pff ik wil toch zo graag terug een baby'tje in men buikje zodat ik terug blij/gelukkig ben..
    Kindjes vragen ook nog steeds of ik nog altijd pijn in de buik heb..
    Is het nog niet gedaan mama de pijn?
    Nee en mama heeft meer dan pijn in de buik... cry.gif
  • shila
    ik leef met je mee en alle anderen natuurlijk ook

    ben zelf ook bekend met 2 miskramen tussen de 9 en de 13 weken en helaas ook afgelopen februari ons dochtertje verloren op 19 weken.
    ik ben nu 3 maand verder en heb 1 normale cyclus gehad. shila mijn verlangen is ook groot terug zwanger te zijn maar mijn angst ook.
    mijn nod valt deze week ergens als mijn cyclus zich goed heeft hervat. of misschien toch n kleine kans op zwangerschap.
    ik wil iedereen een hart onder de riem steken en probeer vooruit te kijken.
    liefs van mij
  • Shila, wat jammer dat je nog geen goeoe cyclus hebt sadhug.gif nam je even de pil na de bevalling?
    Bij mij was de cyclus gelukkig direct in orde.. ben je al op nacontrole geweest bij de gyn?

    Ik hoop dat jouw lichaam snel terug in zijn ritme komt, zodat jullie snel genoeg een nieuw wondertje mogen verwachten.

    En een beetje tijd tussenlaten kan geen kwaad, ik moet niet klagen maar soms merk ik dat het wat 'vroeg' is voor een ander kindje. Wrs betert dat wel naargelang de gewoonte groeit... maar toch smile.gif

    Angelique, ik duim dat het gelukt is hoor thumbup.gif
  • Ben maandag nog naar gyn gereden..
    Ze zag aan me dat het niet gaat.. Alle ik wil echt een ander kindje.. Ik heb echt zoveel verdriet.. Ja is dan een nieuw kindje een oplossing.. Mijn hart schreeuwt van wel..
    Heb nu een pil gekregen 3 weken innemen en dan regels en dan hopelijk vruchtbaar..
    Als het daarna nog lang duurt qua cyclus dan wilt ze starten met extra hormonen..
    Sweettalk nee geen pil gehad, had nog moederkoekstukjes eb moest Duphaston innemen maar daar had ik maar 1dag bloeding van en gelukkig alles eruit maar geen regels..
    En echt overal zie ik zwangere vrouwen niet te doen.. annoyed.gif
    Sorry voor de zwangere hier maar ben stikjaloers!!

    Ik heb ook gewoon veel stress zit contestant te denken wanneer regels, wanneer signalen van vruchtbaarheid en wrs daardoor doet mijn lichaam juist niet hetgeen ik wil
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld